Mijn verlangen op dit moment is mijn natuurlijke ritme te erkennen en er niet meer tegen te vechten.
Mijn eigen manier, mijn natuurlijke ritme, wordt steeds duidelijker maar er zijn momenten waarop ik er nog steeds tegen vecht.
Dat zijn de momenten waarop ik voel dat ik mag loslaten en me mag overgeven aan de rust. Tijd om niets te hoeven, niets te moeten, innerlijk alles te processen en te verwerken, te zakken waardoor ik alles kan aantrekken.
Dat moment van rust is niet een uurtje maar zijn meestal een paar dagen.
En juist dat vind ik nog af en toe moeilijk.
Vorige week werd de roep van mijn wijsheid hierover helder: geef je volledig over aan jouw natuurlijke ritme.
En de dagen erna waren confronterend want meerdere keren per dag zag ik waar ik aan het vechten was tegen mijn natuur.
Vechten tegen je natuur zet alles op slot.
De controle overheerst waardoor je gevangen zit in een web.
Waar zet jij nog alles op slot?
In welk web zit jij nog gevangen?
In wiens web zit jij nog gevangen?
Waar zit jij nog in verstrikt dat als je jezelf zou bevrijden, het ruimte maakt voor dat waar jij echt naar verlangt?
In alles wat ik aanbied, nodig ik je uit om jezelf te zijn. Ik help je herinneren wie je van oorsprong bent en wat je diep vanbinnen al weet. Zonder forceren, zonder hard werken.
Zonder gevecht laat je los wat niet langer van jou is: oude emoties, vastgezette gevoelens en patronen die hun tijd hebben gehad. Vanuit de ruimte die er ontstaat kun je jouw verhaal herschrijven. Een nieuw verhaal met jouw diepste verlangens waarop je elke volgende dag kunt voortborduren.
Geen stappenplan maar op jouw manier, in jouw natuurlijke ritme.
Deze week vraagt energetisch ook nog om los te laten wat je niet meer dient, om op te ruimen, om je los te maken.
Voel jij dat je nog iets mag loslaten om ruimte te maken voor jouw verlangens?
Zonder forceren, zonder gevecht?
Ik heb nog een aantal plekken vrij deze maand voor de volgende sessies:
